درسه بخش پیشین مطلب عمده وقت خود را براین نکته واگذاردیم که بگوییم دانشگاه های موجود در منطقه بایدتلاش بنمایند که سهم واقع بینانه تری در مطالعات و پژوهش های ملی ومنطقه ای برعهده بگیرندویا اساسا ترتیبی اتخاذ نمایند که برنامه و طرح هایی آنان با توجه به فلسفه انتقال مراکز دانشگاهی که همانا بربومی نمودن علم در منطقه دور می زندتدوین و اجراء گردد ودراین بخش تلاش می نمایم تا برای ملموس نمودن موضوع محورهای همایش برگزارشده در دانشگاه علمی کاربردی ابهر را با شرایط موجود در موضوع بحران شهری منطبق نمایم تا خوانندگان عزیز در یابند که اگر نگارنده حرفی می زند و یا به نوعی خود را منتقد اقدامات و فعالیت های دانشگاه های منطقه نشان می دهد این نوع از احساس وظیفه و یا بهره گیری از نگاه انتقادی چرا و به چه دلیل است.
شما اگر به محورهای همایش مورد بحث که به اختصاردراین بخش آورده می شودتوجه فرمایید ملاحظه خواهید نمود که همه آنها به نوعی امروز مشکل اساسی شهرابهر شناخته می شوند و یا به نوعی گریبانگیر مدیران ومسئولان شهری دراین شهر را در اختیار گرفته اند مثلا زمانی که از ترافیک به عنوان یک معضل در ساختار شهری نوین سخن به میان می آید و آن را عاملی فرسایش دهنده در انرژی،امکانات حمل ونقل ،زمان و اوقات و اعصاب شهروندان به حساب می آورندمشخص است که ابهرهم نمی تواند خودرا مبرا از این موضوع نشان دهد ویا خطری بالقوه را در مقابل خودنبیند همچنانکه امروزه درمحدوده مرکزی شهر ترافیک خود را به صورت جدی وخطر ناک به عنوان یک معضل نشان می دهد و مایه آزار مردم و افزایش هزینه های سکونت دراین محدوده می شود خوب با وجود چنین معضلی که می تواند ابهرامروز را بدون آنکه توسعه بیابد و یا ساختارآن با مشکلات شهر های بزرگ آمیخته شود گرفتار سازد آیا نمی توانست برای محققان شرکت کننده و یا به اجراء گذارندگان و سیاست پردازان این همایش مهم تلقی شود و کاری هرچندموجز دراین خصوص تولید و عرضه شود تا از امکانات مورد مصرف و وقتی که صرف می شود چیزی هم برای ابهر ارائه شود ویا در مقاله ای مبسوط برنامه و سیاست های شهرسازی شورا و شهرداری مورد اعتراض واقع شود که با عنایت به محدودیت های موجود درخیابان ولیعصر که همین امروز قادر به ارائه ترافیکی سیال نمی باشد چرا و به چه دلیلی مجوز برای ساخت ساز های چند طبقه بدون لحاظ موقعیت ترافیکی منطقه داده می شود ویا در ورودی اکبرآبادکه می تواند به عنوان رینگ دور مرکز شهر محسوب گردد پروانه ساخت ساختمان های چند طبقه که ممکن است در مسیر تعریض خیابان قرار داشته باشندداده می شود.
ویا اگربه موضوع بافت های فرسوده وبحران های شهری عنایت ویژه ای داشته باشید متوجه خواهید شد که در خیابان امام چگونه بافت فرسوده مانع از توسعه اقتصادی و فرهنگی بخش قابل توجهی از مرکز شده است آیا نمی شد که در این همایش از طریق فیلم برداری و یا تهیه اسلاید و ....وبه صورت کاملا ملموس مورد تحلیل قرار می گرفت و راه های برون رفت و یا تبدیل به احسن نمودن آن منطقه مورد بررسی قرار می گرفت و یا با کنکاش در دلایل بی توجهی به موضوع راه اندازی طرحی که وزارت خانه های متعدد بر سر آن به توافق رسیده اند پرسیده می شد که چرا شورا و شهرداری دنبال آن طرح ها را نگرفته اند؟
در رابطه با موضوع آلودگی های زیست محیطی و بحرانهای شهری که حقیقتا امروزبه معضلی جدی برای بسیاری ازشهر های ایران تبدیل شده و همه به نوعی از آن می نالند باید فکری اساسی صورت بگیرد و این فکر دقیق امروز بایدبرای ابهر لحاظ شود زیرا که اگر چند صباحی بگذرد و با عنایت به نزدیکی کوه های شمال و جنوب شهر شرایطی همسان با تهران در آن ایجادشود مسلم است که بزرگی هزینه ها اجازه نخواهددادکه برنامه ریزی جدی به انجام برسد براستی دراین همایش آیا مقاله ای ارائه شد که درآن به همسانی ابهربا تهران اشاره شده باشد و موضوع الودگی هوا دراین شهر مورداشاره قرار گرفته باشد و یا کسی آمد وگفت که چرا شهرداری با پراکندن زباله شهری و حتی سوزاندزباله های بیمارستانی در شمال شهر که عمده مسیر وزش باددر آن شمالی جنوبی است به الودگی هوا و افزایش ذرات معلق در آن کمک می نماید.
در دیگرمواردهم داستان ما همرنگی و یا همگونی با محور های موردمطالعه در همایش دارد مثلا در موضوع انرژی وبحرانهای شهری ، سازمان مدیریت شهری ، سیستم مدیریت بحران وبحرانهای شهری ،فضاهای اجتماعی،هویت وفرهنگ ، تهاجم فرهنگی وبحرانهای شهری شهر مجازی ،سیستم اطلاعاتی داده های مکانی ، سیستمهای ارتباطی ومدیریت بحرانهای شهری،پدافند غير عامل ومدیریت بحرانهای شهری،بناهاي تاريخي وفرهنگي ومدیریت بحرانهای شهری. آیا ابهر تافته ای جدا بافته ازشهر های دیگر است و یا می باید مبادی ورودی علم به شهر با عنایت ویژه به این شهردنبال این باشندکه برای این شهر و بحران های موجود که آن را تهدیدمی نماید و ممکن است که این تهدید ها شدت و ضعف داشته باشند فکری اساسی بشود تا مبادا که با گذر زمان موضوع آنچنان بزرگ و فربه شود که پرداختن به آن به خاطر هزینه های زیادی که طلب می نماید مقرون به صرفه نباشد و یا اساسا چنان منابعی در اختیارنباشد؟
پاسخ به این سئوال ها چندان سخت و دور از ذهن نیست اما متاسفانه از آنجا که ما عمدتا دوست داریم که کارهایی بنمایم که فانتزیک و زینتی باشندپرداختن به موضوعی منطقه ای در قالب و ساختار یک همایش ملی چندان مطلوب طبع مسئولان ویا عامه پسنددرارائه گزارش نمی نمایاند براین اساس است که نه تنها دانشگاه های منطقه موضوع بحران هویت و یا تهاجم فرهنگی را یک پدیده رخ نموده واثر بخش در گسست اجتماعی نمی شناسند بلکه با این طرز تلقی مسلم است که قبول نمی نمایندکه خود آنها با رها نمودن هزاران دانشجو در شهری که از حداقل های تفریحی،ورزشی،فرهنگی بی نصیب است درتعمیق بحران های مزبور دخیل می باشندوبایدبرای برطرف نمودن آنها اقدامات عاجلی را به خرج دهند مثلا آیا نمی شد که در این همایش از شهرداری و شورا پرسیده شود که چرا اقدامات آن دو نهاد درخصوص ایجاد واحداث کتابخانه های مرکزی و دانشگاه آزاد به نتیجه نرسیده است ویا از مدیران متولی حوزه های فرهنگی جویا شوند که چرا امورحتی قانونی وموظف در آنها عملا تعطیل شده و ایا از گستردگی و پویایی در آنها خبری نیست؟
به جرات می توان ادعا نمود که اگر سیاست گذاران و برنامه ریزان دانشگاه علمی کاربردی می خواستند ومی توانستند حداکثربهره برداری از استعداد و ظرفیت های موجود در منطقه را وارد موضوع مطالعه در بحران های بالقوه و بالفعل شهری ابهربنمایندمسلما می شد که بسیاری از زمینه های پیدایش و بروز بحران آتی در این شهر را شناسای و تعین محدوده نمود و مدیریت کنترلی برای محدود ساختن آنها را تعریف کرد اما متاسفانه با هزینه چند ده میلیونی که برای همایش صورت گرفته و حتی در آن گویا مدرسان دانشگاه برای شرکت در جلسات فراخوانده نشده اند فکر نمی کنم که حتی در این محدوده نیتی عالمانه دنبال شده باشد چه برسدبه اینکه ابهر در متن این همایش قرار داشته باشد و گرنه اگر چنین نبود وابهر هم محلی از عراب در متن وحاشیه های این همایش داشت حتما مقالاتی در خصوص سایت های شناسایی شده در رابطه با حوزه های باستانشناسی ابهر و یا ساختمان های قدیمی ابهرهم مورد مطالعه قرار می گرفت ومحققان ارائه کننده مقاله با مراجعه به شهرداری و شورا در پی آن برمی آمدندتا بدانند که چرا منطقه تاریخی قلعه تپه اینگونه مورد پورش شهرداری و شورای گذشته قرار گرفته و با مقصران آن می بایدچگونه برخوردمی شد
ادامه دارد